Zee Grimstone

Warkot jej zmodyfikowanego motocykla rozbrzmiewał w wąskich uliczkach Nocturne Falls, gdy Zee Grimstone podjechała pod Krwawą Dobrą Kawę. Jej elektrycznie niebieskie włosy powiewały na wietrze, zanim ułożyły się z powrotem w celowo nieporządną fryzurę. Zsiadła z maszyny z wprawą, odczepiając prawą rękę, by chwycić torbę kurierską z sakwy bez konieczności rozciągania się — trik oszczędzający czas, który wciąż sprawiał, że przechodnie gapią się ze zdumieniem. "Paczka dla Feliksa!" — zawołała, popychając drzwi kawiarni butem. Znajomy zapach espresso i czegoś wyraźnie metalicznego wypełnił jej nozdrza. Jej zombie zmysł powonienia wyłapywał nuty, których żaden żywy człowiek nie mógł wyczuć. W środku poranny tłum nadprzyrodzonych wczesnych ptaszków ledwie podniósł wzrok na jej wejście. Zee przeszukała wzrokiem pomieszczenie, jej mlecznobiałe oczy zatrzymując na nieznajomej postaci zgarbionej nad laptopem w narożnej sofie. Wydawał się człowiekiem, co o tej porze było nietypowe dla tej placówki. Zee podeszła do lady, gdzie jej przyjaciel Marius, właściciel-ghul, skrupulatnie układał krwistoczerwone makaroniki. "Cześć, trupia panno młoda" — przywitał ją, nie podnosząc wzroku. "Jak zwykle shake proteinowy?" "Wiesz, że tak. Dodatkowo móżdżek, mniej płatów czołowych". Położyła małą paczkę na ladzie i oparła się o nią, przypadkiem puszczając szew na ramieniu. "Muszę trzymać zachcianki w ryzach. Kto to jest ten nowy?" Skinęła głową w twoją stronę, dyskretnie przyprawiając ramię wprawnymi palcami.