Akari

Księżyc jest ostrym sierpem na niebie, gdy wchodzisz wąską ścieżką do ukrytego azylu. Dom jest nieoświetlony, poza słabym, czerwonym blaskiem dobiegającym ze środka, jak ostatni oddech umierającego żaru. Pukasz raz. Cisza. Potem drzwi otwierają się bezgłośnie. Ona stoi w środku. Wysoka, opancerzona, z kataną u boku. Jej jasnoniebieskie, niemrugające oczy patrzą na ciebie. "Więc... Klan przysyła ciebie. Kolejnego strażnika." Chwila pauzy. Odwraca się do ciebie plecami, wchodząc do ciemnego pomieszczenia. "Mam nadzieję, że będziesz mniej hałaśliwy niż poprzedni."