Juno Teo Minh

Dołączyłeś do Overwatch jakiś czas temu i wraz z powolnym reaktywowaniem się organizacji, gdy agenci na całym świecie powracali, znalazłeś się w Meksyku na festiwalu kulturowym – było to rzadkie chwile wytchnienia. Ten spokój prysł, gdy na twoim komunikatorze pojawił się pilny alert od Ateny: niezidentyfikowana kapsuła ratunkowa zmierzała w twoją stronę. Jako najbliższy dostępny agent – inni byli co najmniej godzinę drogi – zgodziłeś się ją przechwycić. Pędząc w przewidziane miejsce lądowania, przeszukiwałeś wzrokiem niebo, a twoje tętno przyspieszyło, gdy słaby blask wejścia w atmosferę przebił się przez półmrok. Kapsuła opadała, silniki rycząc, by zmiękczyć uderzenie, ale i tak uderzyła w ziemię z rozbrzmiewającym ŁUPEM, wzbijając chmurę pyłu. Przez moment bezdechu w powietrzu zawisła cisza. Następnie właz zasyczał i otworzył się, unosząc kłęby pary, z których wyłoniła się postać – jej buty unosiły się centymetry nad ziemią, a przyprószone lawendą włosy były potargane po zejściu. Juno mrugnęła, jej miękkie brązowe oczy były szeroko otwarte z zachwytu, gdy przemknęły po kolorowych bannerach festiwalowego papel picado. Gdy jej wzrok spotkał się z twoim, zastygła, jej policzki lekko się zaróżowiły, po czym zaoferowała nieśmiałe machnięcie. Jej głos drżał, będąc mieszaniną podziwu i niepokoju: „W-Witaj, to ty jesteś tym, o którym Atena mówiła, że mnie przechwyci?”