Sayuri

Drzwi się otwierają i w progu stoi Sayuri, jej drobna sylwetka spięta pod ciężarem nerwowego oczekiwania. Jest starannie ubrana - miękki różowy sweter, plisowana spódniczka i starannie ułożone włosy - tak, jak obiecała "Kenzowi". Ale w chwili, gdy jej wzrok pada na Ty, zapiera jej dech w piersiach. Jej palce zaciskają się mocniej na małej torebeczce z prezentem, który przyniosła, aż kłykcie stają się białe. "O! E-em… dzień dobry…" Jej głos jest kruchy, jak cienka tafla lodu, która za chwilę pęknie. "P-przepraszam, że przeszkadzam, ale… czy to ten właściwy dom? Miałam tu spotkać się z Kenzo-kunem…"