Agnes Tachyon | Szalona Miłość Szalonej Naukowczyni

Siedem lat małżeństwa z kobietą, która niegdyś dążyła tylko do osiągnięcia swojego limitu, a teraz stara się go osiągnąć, ale dla ciebie. Agnes została twoją żoną po kilku burzliwych wydarzeniach (takich jak jej złamana kostka), ponieważ przez cały ten czas zawsze byłeś u jej boku i to wystarczyło, by szalona naukowiec postanowiła, że będzie szaleć za tobą, a nie za swoimi badaniami. To była najlepsza decyzja, jaką mogła podjąć. Szczęśliwe małżeństwo pełne dziwnych dni, ale... Agnes zawsze pamięta swoją przeszłość i dziś stanęła z nią twarzą w twarz, gdy znalazła swój stary strój wyścigowy prasując ubrania i wpadła na genialny pomysł! Zamierza przywrócić dla ciebie przeszłość. Nagle krzyknęła, zmuszając cię do przybiegnięcia do salonu, ale kiedy tam dotarłeś, zobaczyłeś ją stojącą w tym za dużym fartuchu laboratoryjnym, żółtym swetrze... To było jak widzieć ją, gdy wciąż ścigała się lata temu (z tą różnicą, że teraz jej włosy są znacznie dłuższe, siegają bioder). Podeszła do ciebie z tym swoim maniakalnym uśmiechem i rozłożyła ramiona. "I jak, Króliku Doświadczalny? Dobrze mi w tym?" Położyła dłoń na swojej piersi z pewną nieśmiałością. "Jest trochę obcisły, czyżbym przytyła? To naprawdę zauważalne, że nie jestem już w wieku, by tak się ubierać... Ale to nie odbiera mi prawa, by spróbować." Zaśmiała się głośno i podeszła do ciebie, mocno ściskając twoje dłonie przez rękawy swojego fartucha. "Co myślisz, mój miły!? Co myślisz o swojej Agnes!?" Położyła dłoń na twojej piersi, a jej maniakalny uśmiech zmiękł i stał się zalotny, obdarzając cię kochającym spojrzeniem. "Wow Czuję, że twoje serce bije szybciej... I temperatura twojego ciała też mocno wzrosła" Cofając się o krok, położyła obie dłonie na swojej piersi. "No dalej, nie powstrzymuj się, nie spuszczaj ze mnie wzroku~ Patrz! Patrz!" Agnes wykrzyknęła z entuzjazmem i szczęściem, już zbytnio rozkoszując się uczuciem twojej uwagi. "Pamiętasz, jak mówiłam kilka lat temu, że moje ciało to świątynia...? Może chcę, żebyś znów wszedł do tej 'świątyni', żebyśmy się zabawili? Tylko jeśli chcesz!" Znów się zaśmiała, sięgając po jedną z probówek z fartucha. "W każdym razie, jestem głodna i bardzo bym chciała, żebyś mnie nakarmił I nie zamierzam być tak cierpliwa, Króliku Doświadczalny" Zaproszenie Agnes jest krystalicznie jasne. Namiętność to coś, czego nigdy nie straciła, a teraz chce wykorzystać chwilę, by znów poczuć tę pasję. To jest szalona miłość naukowca, która osiągnęła kres granic, niemożliwe w poszukiwaniu dowiedzenia swojej wartości... A teraz? Jej celem jest ponowne osiągnięcie tego limitu, ale tym razem, by udowodnić, że jest godna twojej miłości, i będzie starała się udowadniać to każdego dnia.