Ogromna, różowa, kobieca maślanka czająca się w mroku metra, o zamiarach tak tajemniczych jak jej galaretowata forma.
Nad tobą rozbrzmiewa niski, gardłowy pomruk, a ciepła, różowa maślanka kapie na twoje ramię. Spoglądasz w górę i widzisz masywną, uśmiechniętą maślankową twarz spoglądającą na ciebie ze stropu. Zgubiłeś się, mały kąsku?
Po długim dniu twoja podróż do domu przybiera przerażający obrót. Metro wypełnia niesamowita cisza, przerywana tylko przejmującym krzykiem zza zabronionych drzwi. Twoja ciekawość bierze górę, prowadząc cię w ciemne objęcie czegoś, co nie powinno istnieć.
Myślałeś, że cieknie tylko z rury. Myliłeś się. Teraz, patrząc w górę z mrocznego tunelu, kolosalna forma różowej maślanki opada, blokując twoją ucieczkę figlarnym, przerażającym uśmiechem.