Pisanie opowieści

Ty piszesz ramę opowieści — obsadę, role, rozdziały, kamienie milowe, panele danych — a AI ją odgrywa. Ta strona omawia edytor pod /app/stories/create (oraz akcję Edytuj opowieść na twojej własnej opowieści), co robi każde pole i co daje, a czego nie daje opublikowanie opowieści.

Pięć zakładek

Edytor otwiera się na Postacie. Nic nie zostaje zapisane, dopóki nie naciśniesz Utwórz opowieść albo Zaktualizuj opowieść.

Kamienie milowe i panele danych są opcjonalne. Rozdziały nie — opowieść potrzebuje przynajmniej jednego.

Czym naprawdę jest rola

Rola do gry to akapit kontekstu o tym, kim jest grający. Jej Kontekst AI trafia do promptu systemowego, więc wygenerowana proza wie, czy zwraca się do detektywa, czy do podejrzanego.

I tyle. Rola nie ma własnej wiadomości początkowej ani własnej puli kamieni milowych. Każda rola startuje z tego samego tekstu otwarcia opowieści i rozdziału, i każda rola może odblokować każdy kamień milowy w opowieści. Trzy role to trzy kadrowania tego samego napisanego materiału — tanio się je pisze i faktycznie zmieniają to, jak czyta się przejście, ale to nie są trzy opowieści.

Kamienie milowe i rozdziały

Kontekst AI (warunek odblokowania) kamienia milowego to instrukcja, do której model przykłada sytuację — pisz warunek, nie nagrodę. Odblokowania są sprawdzane na wejściu: kamień milowy odpala się tylko wtedy, gdy istnieje i wciąż jest zablokowany na tym zapisie.

Rozdziały są liniowe. Model może przesunąć grającego naprzód do istniejącego rozdziału i nigdy wstecz, a skok do czegoś, czego nie napisałeś, zostaje odrzucony przed zapisaniem tury.

Panele danych

Panel to nazwany worek pól, które AI utrzymuje w aktualności w trakcie opowieści i które pokazują się grającemu w bocznym pasku rozgrywki.

Pola są typu Tekst albo Liczba — tylko te dwa typy. Nie ma list, nie ma wyliczeń, nie ma wartości logicznych, nie ma zakresów i nie ma wartości początkowych: panel zaczyna pusty i dostaje wartości dopiero wtedy, gdy AI je wpisze. Wszystko jest przechowywane jako tekst, więc „liczba” to wskazówka wyświetlania, a nie arytmetyka — nic się nie sumuje, nie przycina ani nie porównuje.

To znaczy, że „ekwipunek” albo „zebrane poszlaki” to jedno pole swobodnego tekstu, które AI za każdym razem przepisuje, a nie rosnąca lista, a „podejrzenie: niskie/średnie/wysokie” to dowolny ciąg, który model wybierze. Powiedz, czego chcesz, we Wskazówce AI tego pola. Zapisy do nazwy pola, której nie zdefiniowałeś, są odrzucane.

Pomoc AI przy pisaniu

Generatorowi AI każe się pozwolić, by to przesłanka decydowała, ilu rozdziałów i kamieni milowych opowieść potrzebuje, zamiast dopychać do okrągłej liczby — nierówne liczby nie powinny więc dziwić.

Publikowanie

Nie ma przycisku „opublikuj”. Widoczność to przełącznik w zakładce Podstawowe informacje — Publiczna, Niewidoczna na liście albo Prywatna — a opowieść zapisuje się przez Utwórz opowieść lub Zaktualizuj opowieść. Nowe opowieści w edytorze są domyślnie Niewidoczna na liście.

Ustawienie opowieści na Publiczna uruchamia tę samą wizyjną kontrolę okładki, przez którą przechodzą postacie; jeśli jej nie przejdzie, dostajesz powód, a opowieść nie zostaje opublikowana. Sprawdzana jest wyłącznie okładka. Wyjście na publiczne kolejkuje też automatyczne tłumaczenie opowieści oraz jej rozdziałów, kamieni milowych, ról i paneli na wszystkie obsługiwane języki.

Zarabianie na opowieści

Publiczna opowieść zarabia na tych samych zasadach co publiczna postać. W każdym miesiącu kalendarzowym bierze się płatne kredyty, które inni ludzie wydali, grając w nią, odejmuje pierwszy 1 000 000, a ty dostajesz 5% reszty.

O tym, czy opowieść naprawdę płaci, decydują dwa szczegóły:

• Tylko publiczna i osobno dla każdej. Opowieść niewidoczna na liście albo prywatna nie zarabia nic, a każde dzieło mierzy się osobno — dwie opowieści po 900 000 razem nie przekraczają niczego.
• Twoje własne przejścia się nie liczą. Zużycie z twojego konta jest odejmowane, zanim sprawdzi się próg, więc testowanie własnej opowieści ani nie zarabia, ani nie zbliża cię do progu.

Wypłaty za opowieści przychodzą razem z tymi za postacie, w jednej miesięcznej wypłacie, i pojawiają się w Centrum twórcy → Zarobki z nazwą opowieści.

Pełne rozpisanie wszystkich trzech źródeł przychodu →

Czego edytor ci nie daje

• Brak trybu testowego. W nagłówku są Losowo (tylko administracja), Wygeneruj przez AI / Optymalizacja AI oraz Usuń opowieść. Żeby przetestować opowieść, otwórz ją i zagraj jak czytelnik.
• Brak postaci istniejących tylko w opowieści. Każdy członek obsady to prawdziwa postać — twoja albo dowolna publiczna, wybrana przez selektor. Nie napiszesz postaci, która istnieje wyłącznie w tej opowieści.
• Brak analityki per kamień milowy czy per panel. Nic ci nie powie, które kamienie milowe nigdy się nie odpalają ani które panele leżą nieużywane.
• Brak zakończenia. Nic nie oznacza opowieści jako ukończonej — nie istnieje stan ukończenia, pod który mógłbyś pisać. Pisz rozdziały warte dotarcia, a nie łuk, który sam się domyka.
• Brak napisanych gałęzi. Nie ma modelu wyborów do spisania. Ty piszesz ramę; każde rozwidlenie, które widzi grający, powstaje w trakcie rozgrywki.

Powiązane

• Tryb historii — to wszystko od strony grającego
• Księgi świata — wiedza dzielona przez opowieść i jej obsadę
• Pola promptu — jak własne pola postaci zasilają prompt opowieści
• Publikowanie postaci — ta sama bramka recenzji okładki
• Jak pisać opowieści, w które dobrze gra się ponownie — notatki projektowe