โหมดนิยาย
กำกับฉากด้วยหนึ่งหรือสองประโยค แล้วให้ AI เขียนร้อยแก้วออกมา
นิยายคือหน้ากระดาษเปล่าที่มีตัวละครอยู่ด้วย คุณให้คำสั่งสั้น ๆ หนึ่งคำสั่ง AI ก็เขียนตอนร้อยแก้วถัดไป แล้วทำอีกครั้ง ที่นี่ไม่มีโครงที่เขียนไว้ให้เติม และไม่มีอะไรจะเอาไปเติมด้วย — นิยายคือรายการตอนที่แบนราบและเรียงลำดับ และโมเดลมีแค่นั้น
ไม่มีบท โหมดนิยายไม่มีโมเดลของบท ไม่มีโครงองก์ และไม่มีการตัดแบ่งส่วน ทุกอย่างเลื่อนไปเป็นสายตอนต่อเนื่องสายเดียว ถ้าคุณอยากได้บท จุดสำคัญ และ บทบาท นั่นคือโหมดเรื่องราว
เริ่มสักเรื่อง
นิยายของคุณอยู่ที่ /app/novels — นิยายของฉัน และมี นิยายใหม่ ไว้เปิดตัวช่วยสร้าง จะข้ามตัวช่วยก็ได้ ปุ่ม เริ่มนิยาย ในหน้าตัวละคร, นิยาย บนการ์ดตัวละครหรือบนสถานการณ์ใดสถานการณ์หนึ่งของตัวละคร, หรือ เขียนนิยาย จากทางลัดในหน้าแรก ล้วนสร้างนิยายจากตัวละครนั้น (และถ้ามาจากสถานการณ์ ก็ใช้ชื่อกับคำอธิบายของมันเป็นแนวคิดเรื่อง) ส่วนการดัดแปลงบทสนทนาที่มีอยู่แล้ว ดูจากแชทเป็นนิยาย
ตัวละคร
เลือกตัวละคร 1 ถึง 5 ตัวในการเลือกหลายรายการครั้งเดียว ตัวที่คุณเลือกเป็นตัวแรกคือตัวเอก — ตัวละครที่นิยายเรื่องนี้ถูกยกให้ และรายชื่อตัวละครเปลี่ยนไม่ได้หลังสร้างแล้ว
ตั้งค่าเรื่องราว
ชื่อเรื่อง (ไม่บังคับ) (≤200 ตัวอักษร) และ แนวคิดเรื่อง (ไม่บังคับ) (≤20,000) หรือจะให้ตัวสร้างโครงเรื่องร่างให้จากตัวละครของคุณก็ได้ ขั้นนี้ยังเก็บ เพอร์โซนาของคุณ, โมเดล AI และสมุดโลกของนิยายเรื่องนี้ไว้ด้วย
สไตล์การเขียน
เลือกชุดสำเร็จรูป อธิบายน้ำเสียงที่คุณต้องการ หรือวางตัวอย่างเพื่อสกัดออกมา — แล้วดูตัวอย่างกับตัวละครจริงของคุณ คุณจะเขียนย่อหน้าเปิดเองก็ได้ หรือรับตัวอย่างนั้นมาเป็นย่อหน้าเปิดก็ได้ ดูสไตล์การเขียน
เริ่มผจงภัย จะสร้างนิยายขึ้นมา ถ้าคุณไม่ได้ให้ย่อหน้าเปิดไว้ หน้าจออ่านจะเริ่มแบบว่างเปล่าพร้อมปุ่ม เริ่มเรื่องราว — การแตะครั้งแรกนั้นจะสร้างตอนที่หนึ่ง
การเขียนหนึ่งตอน
เลือกประเภทการกำกับ พิมพ์คำสั่ง แล้วส่ง กด Ctrl/⌘ + 1–4 เพื่อเลือกประเภทได้โดยตรง
| ปุ่ม | ตอนที่ได้ออกมา |
|---|---|
| กระทำ | ตัวเอกของคุณทำสิ่งนั้น เล่าออกมาเป็นการเคลื่อนไหว พร้อมผลลัพธ์ทันทีหนึ่งอย่าง |
| พูด | บทพูดของคุณขึ้นหน้ากระดาษเป็นบทสนทนาในเครื่องหมายคำพูด แล้วฉากตอบกลับหนึ่งครั้ง |
| เล่าเรื่อง | คุณไม่ลงมือ — เหตุการณ์ที่คุณเอ่ยชื่อเกิดขึ้น ถ้าเว้นว่างไว้ โลกก็เดินของมันเอง |
| บรรยาย | ย่อหน้าเชิงสัมผัสเกี่ยวกับสิ่งที่คุณเอ่ยถึง โดยไม่ขยับโครงเรื่อง |
คำสั่งยาวได้ถึง 8,000 ตัวอักษร และมีแต่ เล่าเรื่อง เท่านั้นที่รับคำสั่งว่าง ๆ การสร้างแต่ละครั้งมีเพดานราว 900 โทเคนต่อหนึ่งตอน และตอนที่ชนเพดานจะถูกตัดกลับมาที่ประโยคสมบูรณ์ประโยคสุดท้าย ความยาวมาจากการกำกับหลายเทิร์นขึ้น ไม่ใช่จากการขอให้เขียนคำมากขึ้น — ดูการกำกับร้อยแก้ว
นิยายหนึ่งเรื่องรันการสร้างได้ครั้งละหนึ่งงานเท่านั้น คำขอที่สองขณะที่งานแรกยังอยู่ระหว่างทางจะถูกปฏิเสธ การสร้างยังต้องการให้สถานะของนิยายเป็น กำลังเขียน ด้วย
การแก้ไขหนึ่งตอน
แตะที่ตอนหนึ่งเพื่อเรียกแถบเครื่องมือของมันขึ้นมา: แก้ไขเนื้อหา, แก้ไขและสร้างใหม่, สร้างใหม่, ลบตอน และ สร้างภาพประกอบ / สร้างภาพประกอบใหม่ / ลบภาพประกอบ
การลบหรือสร้างตอนหนึ่งใหม่จะลบทุกตอนที่อยู่หลังจากนั้นด้วย นี่คือการ ลามต่อกันไป ไม่ใช่การต่อเชื่อม และย้อนกลับไม่ได้ Reverie ถามก่อน — ลบตอนถัดไปหรือไม่? จะบอกว่ามีกี่ตอนที่จะไปพร้อมกัน — แต่ตัวเลขนั้นกวาด ตาผ่านได้ง่าย แก้ไขเนื้อหา คือการแก้ไขอย่างเดียวที่ไม่ไปยุ่งกับส่วน ที่เหลือของนิยาย มันเขียนข้อความของตอนนั้นใหม่อยู่กับที่
สร้างใหม่, แก้ไขและสร้างใหม่ และ ลบตอน มีให้เฉพาะ 8 ตอนหลังสุด เท่านั้น ตอนที่เก่ากว่านั้นยังได้ แก้ไขเนื้อหา และการทำภาพประกอบ — เพียงแต่ตรงที่อีกสามอย่างเคยอยู่จะขึ้นว่า ฉากก่อนหน้าได้ถูกรวมเข้ากับความทรงจำของเรื่องแล้ว ไม่สามารถเขียนใหม่หรือลบได้ เรื่องนี้สำคัญหลังการแปลงจากแชทยาว ๆ ซึ่งอาจลงตอนมาหลายสิบตอนพร้อมกัน และส่วนใหญ่เลยหน้าต่างนี้ไปแล้ว
ตอนสุดท้ายยังมีทางลัดของตัวเองอีกสองอย่าง: เลิกทำ เอามันออก และ เขียนตอนล่าสุดใหม่ จะสุ่มมันอีกรอบ พร้อมตัวเลือก กู้คืนเวอร์ชันก่อนหน้า ในข้อความแจ้งเตือน
ความทรงจำของเรื่อง
พ้นความยาวระดับหนึ่งไป นิยายจะเก็บบทสรุปที่เลื่อนไปเรื่อย ๆ กับหางดิบของตอนล่าสุด แทนที่จะเก็บข้อความทั้งหมด คุณอ่านและแก้บทสรุปนั้นได้ที่ การตั้งค่านิยาย → ความทรงจำของเรื่อง (ไม่เกิน 20,000 ตัวอักษร) เพื่อแก้รายละเอียด หรือปักหมุดสิ่งที่เรื่องต้องไม่ลืม การแก้หรือลบตอนที่บทสรุปเก็บไว้แล้วจะทิ้งบทสรุปนั้นไป และการสร้างครั้งถัดไปจะประกอบมันขึ้นใหม่จากสิ่งที่เหลืออยู่
สถานะ ปก และการแชร์
| การตั้งค่า | อยู่ที่ไหน | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| สถานะ | การตั้งค่านิยาย | กำลังเขียน, เสร็จสิ้น หรือ ระงับไว้ สองอย่างหลังจะขึ้นแถบพร้อมปุ่ม เขียนต่อ และคุณจะสร้างอะไรไม่ได้จนกว่าจะกลับมาเขียน |
| ปก | การตั้งค่านิยาย | สร้างจากชื่อเรื่อง แนวคิดเรื่อง และตัวละคร พร้อมคำอธิบายที่จะใส่หรือไม่ก็ได้ มีค่าเครดิต |
| การมองเห็น | การตั้งค่านิยาย → การแชร์ | ส่วนตัว, ไม่แสดงในรายการ (ลิงก์เท่านั้น) หรือ สาธารณะ ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งย่อหน้าที่เขียนไว้แล้ว |
| การตั้งค่าการอ่าน | หน้าจออ่าน | ขนาดตัวอักษร เซอริฟหรือซานเซอริฟ และปิด แสดงคำสั่ง เพื่ออ่านเฉพาะร้อยแก้ว |
นิยายสาธารณะจะได้หน้าสำหรับอ่าน ปรากฏในฟีดนิยายสาธารณะ และถูกจัดไว้ใต้ นิยาย บนหน้าตัวละครของตัวเอก ใครก็ตามที่อ่านนิยายสาธารณะกด เขียนเรื่องนี้ต่อ ได้ — นั่นจะคัดลอกมันไป โดยจะเลือกคัดถึงแค่ตอนใดตอนหนึ่งก็ได้ กลายเป็นนิยายเรื่องใหม่ของคนนั้นเอง นิยายไม่แตกกิ่ง และสำเนานี้คือสิ่งเดียวที่คล้ายการแตกกิ่ง
การส่งออก
ส่งออก ให้เจ้าของเลือกได้สองรูปแบบ ในนิยายที่มีอย่างน้อยหนึ่งตอน
- Markdown — ร้อยแก้วล้วน พร้อมชื่อเรื่อง ชื่อผู้เขียน ปก แนวคิดเรื่อง และลิงก์ภาพประกอบแทรกอยู่ในเนื้อ
- HTML — หน้าเว็บมีภาพประกอบที่จบในตัวเอง มีสไตล์ของตัวเองทั้งโหมดสว่างและมืด และมีกฎการพิมพ์สำหรับบันทึกเป็น PDF
ไม่มี EPUB ไม่มี DOCX และไม่มีการส่งออกเป็น PDF โดยตรง
โมเดลและเครดิต
โมเดลเลือกเป็นรายนิยายและสลับกลางเรื่องได้ ทุกตอนจะบันทึกว่าโมเดลใดเป็นคนเขียน ต่างจากโหมดเรื่องราว ตัวเลือกโมเดลของนิยายไม่ได้จำกัดเฉพาะโมเดลที่ใช้เครื่องมือได้ เครดิตคือโทเคนที่ใช้คูณด้วยตัวคูณของโมเดล ซึ่งเขียนอยู่ข้างโมเดลทุกตัวในตัวเลือก ส่วนภาพประกอบและปกคิดแยกต่างหาก โมเดลฟรีมีขีดจำกัดอัตราการใช้ต่อผู้ใช้ ซึ่งใช้ร่วมกับแชทและเรื่องราว การสมัครสมาชิกไม่ได้พาการสร้างนิยายไปอยู่ในคิวที่เร็วกว่า — ไม่มีคิวแบบนั้นอยู่เลย
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
- การกำกับร้อยแก้ว — การกำกับทั้งสี่ประเภทแบบลงลึก
- สไตล์การเขียน — ขั้นที่สามของตัวช่วยสร้าง
- จากแชทเป็นนิยาย — เริ่มจากบทสนทนา
- สมุดโลก — ตำนานที่แนบกับนิยาย
- ขอแนะนำโหมดนิยาย — บันทึกการออกแบบ